κείμενα Ιωάννη Ελ. Κορέλη
φωτ. Γιώργου Αντωνετσή
Η Μεγάλη Εβδομάδα ξεκίνησε με χιόνι. Τη Μεγάλη Τρίτη το χωριό μας άσπρισε από χιόνι, αλλά ευτυχώς ήταν λίγο και δεν το κράτησε. Χαρακτηριστικό της φετινής Μεγάλης Εβδομάδας ήταν τι συνεχές άναμμα του τζακιού. Είδη από το Σάββατο του Λαζάρου άρχισαν ανεβαίνουν Γαρδικιώτες στο χωριό.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ
Την Μ. Πέμπτη ο καιρός ήταν ανοιξιάτικος. Λιακάδα και η θερμοκρασία στους 17o C. Από το πρωί αυτοκίνητα κατέφθαναν γεμάτα κόσμο. Το χωριό σιγά-σιγά σαν να ξυπνούσε από την χειμερία νάρκη. Και το Γαρδίκι τους υποδέχονταν καταπράσινο, με τις κερασιές ανθισμένες αλλά και με χιόνια στο κεφαλάρι και στην Οξυά. Στις 7:00 χτύπησε η καμπάνα για τα «12 Ευαγγέλια». Γλυκιά βραδιά. Φέτος μαζευτήκαμε περισσότεροι από πέρυσι στην εκκλησία. Και φέτος ο παπα-Σπύρος έψαλε το «Σήμερον κρεμάτε επί ξύλου…» κουβαλώντας το Εσταυρωμένο. Στο ψαλτήρι όμως, ο Γιάννος γέρασε, ο Τάσος απείχε και οι δυο χωριανοί που συνέδραμαν μάλλον χειροτέρευαν τη κατάσταση. Εφέτος δεν ανέβηκε στο χωριό ο δάσκαλος, ο Αλέκος Μαλούκος κι έτσι έλειπε η γυναίκα του η Σοφία που με την ωραία της φωνή έψελνε. Με το τέλος της λειτουργίας άρχισε ο στολισμός του Επιταφίου. Για άλλη μια χρονιά οι κυρίες Ντίνα Τσαντζάλου, Βαρβάρα Μαλούκου, Λένα Τσικριπή, Νατάσα Θέου-Κάλου, Γιώτα Ηλιάδου, Ντία Τσικριπή και άλλες, κάθισαν και στόλισαν τον Επιτάφιο.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Το πρωινό μας δείχνει ότι ο καιρός αλλάζει. Ήλιος με συννεφιά αλλά όσο περνάει η ώρα τα σύννεφα πυκνώνουν και γεμίζουν τον ουρανό. Στις 10:00, με αρκετό κόσμο ο παπά-Σπύρος έκανε την Αποκαθήλωση κι από κει στο νεκροταφείο για τρισάγιο. Το μεσημέρι άρχισε να βρέχει. Οι δουλειές στα σπίτια και η βροχή δεν άφησαν τον κόσμο να κυκλοφορήσει. Μερικοί κάθισαν στο Βασιλείου και λίγοι στο Ντούβλη. Πολλοί ήταν αυτοί που κατέβηκαν στη Σπερχειάδα για τα τελευταία ψώνια. Το βράδυ γέμισε η εκκλησία από τους χωριανούς με το χτύπημα της καμπάνας για να ακούσουν τους ύμνους του Επιταφίου. Σου προξενούσε χαρά η παρουσία νέων Γαρδικιώτων με τα μικρά τους παιδιά. Ελπίδα για το μέλλον του χωριού μας. Αυτή τη φορά τους ύμνους βοήθησε με την πραγματικά καλή φωνή της η Βαρβάρα Μαλούκου, γυναίκα του δάσκαλου Βασίλη Μαλούκου. Ακολούθησε η περιφορά του Επιταφίου μέχρι τη πλατεία του Σταυρού και μετά επιστροφή στην Παναγία. Παρά το ότι το μεσημέρι είχε βρέξει η βραδιά δεν ήταν κρύα και ο κόσμος ακολούθησε τη πομπή. Και πραγματικά ήταν όμορφο να βλέπεις σχεδόν όλα τα σπίτια στη διαδρομή να είναι φωτισμένα.
ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ
Μετά από χρόνια η πρωινή λειτουργία του Μ. Σαββάτου έγινε στον Αι Θανάση. Άλλες χρονιές ο παπά-Σπύρος αναγκάζονταν και λειτουργούσε το πρωί στη Στάγια. Η ημέρα ξεκίνησε με συννεφιά και κρύο –σχεδόν 8ο C- αλλά το μεσημέρι άρχισε η βροχή, που κατά περιόδους έκοβε και μετά ξανάρχιζε. Στο κεντρικό δρόμο παρατηρούσες τους τελευταίους βιαστικούς συγχωριανούς μας να καταφθάνουν από τον κάμπο. Στις τρεις το μεσημέρι έφτασε κι ο Νίκος Βασιλείου στο μαγαζί του, κι άρχισε η διανομή των αρνιών. Η τιμή ήταν καλή για την εποχή περίπου 9 ευρώ το κιλό. Η βροχή συνεχίστηκε μέχρι το βράδυ κι ο καιρός ήταν κρύος. Όταν χτύπησε η καμπάνα σταμάτησε η βροχή αλλά είχε αποφασιστεί η Ανάσταση να γίνει μέσα στην εκκλησία. Νομίζω ότι πέρυσι ήμασταν περισσότεροι. Πιθανόν να έφταιγε ο καιρός για πολλούς, κυρίως μεγάλους, που φοβήθηκαν να βγουν έξω. Στις δώδεκα ψάλαμε όλοι μαζί το Χριστός Ανέστη. Έξω για μια ακόμη φορά έγινε μια μικρή μάχη από κροτίδες και δυναμιτάκια.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Πρωί-πρωί φωτιές, φωνές και κλαρίνα. Μερικοί πολλοί «μερακλήδες» έριξαν και μερικές τουφεκιές… έτσι για το καλό. Ο καιρός ξεκίνησε με λίγο ήλιο αλλά μέχρι το απόγευμα μας είχε τρελάνει. Κάθε τέταρτο άλλαζε από ήλιο σε συννεφιά, βροχή και πάλι από την αρχή. Ευτυχώς δεν είχε κρύο. Κανείς δεν τόλμησε να στρώσει έξω Πασχαλινό τραπέζι. Μέσα στο σπίτι και με το τζάκι αναμμένο. Όπως κάθε χρόνο στην απογευματινή αναστάσιμη λειτουργία ήταν ελάχιστοι. Το βράδυ συνεχίστηκε ο άστατος καιρός και όλοι έμεινα κλεισμένοι στα σπίτια τους.
ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Ξυπνήσαμε με καλό καιρό, Δυστυχώς για τους περισσότερους ήταν αργά. Είχαν ξεκινήσει τη διαδικασία κλεισίματος του σπιτιού και την προετοιμασία αναχώρησης. Μέχρι αργά το απόγευμα το χωριό άδειασε. Ας ευχηθούμε, να είμαστε όλοι καλά, και του χρόνου να ξανασυναντηθούμε στο χωριό μας. 
